collageSHAK

van de partij om ons na de pauze te vermaken met hun muzikale inbreng. Ik meen gehoord te hebben dat de oudste speler van dat orkest al de leeftijd van 94 jaar heeft bereikt. Ze zeggen het al jaren: gewoon door blijven gaan met alles wat je kan, daar blijf je jong bij. En daar is deze 94-jarige een mooi voorbeeld van.


De avond begon met de jeugd van Excelsior. De jongste is geloof ik 7. De oudste weet ik niet precies. Een jaar of 12/13 denk ik. Negen jongelui, die ijverig elke week de muziekles onder leiding van Dhr. Anton Kempe van de muziekschool bijwonen en thuis ook hard studeren.  Daarnaast krijgen ze ook les van de dirigent van de Brasband: Ad van Nieuwenhuijze. Wat een enthousiasme straalt hij uit en wat is hij leuk met die kids. De Brasband is dan ook heel blij met de jeugd die straks het orkest kunnen gaan versterken. Over de hele avond heb ik dat wel 6 keer horen zeggen. De jeugd zelf is ook enthousiast. Met serieuze koppies kijken ze naar hun muziekblad. De meeste vergeten wel naar de dirigent te kijken, zo doen ze hun best om het vooral op hun allerbest te doen. Het ging dan ook feilloos. Ze hadden het goed ingestudeerd. En dat terwijl de meesten nog maar 1 jaar les hebben. De twee grootste jongens mochten ook al meedoen met de ‘echte band’, zij zitten al 3 jaar op les.

Drie stukken hebben de kinderen gespeeld en ze kregen een groot applaus na elk stuk. Ad had ze ook geleerd te buigen voor het enthousiaste geklap van de pappa’s, de mamma’s, de opa’s en de oma’s en natuurlijk van de rest van het publiek. Van twee jongens weet ik dat hun opa ook heel lang bij een band heeft ‘getoeterd’ (zoals die kinderen onbarmhartig zeggen). En één jongen heeft ook een buurman die bij de band speelt. Volgens mij heeft dat een positieve invloed op die knapen. Het is ook heel leuk dat jij iets kan, wat niet iedereen kan. En muziek maakt sowieso blij en dat kon je ook wel aan die trotse snuitjes zien als wij ze overdonderden met ons applaus.

De Brassband Excelsior nam het na de drie stukken van de jeugd over en speelde vijf stukken ook onder leiding van Ad van Nieuwenhuijze, waarmee ze TRUG IN D’N TIED gingen. Voor de liefhebbers noem:
-    MARS DER MEDICI
-    A STRING OF PEARLS
-    PEARL HARBOUR
-    ELVIS IN CONCERT
-    BRILJANT BEATLES
In deze titels herkent u vast wel de dertiger,veertiger,vijftiger of zestiger jaren. Veel mensen in de zaal in elk geval ook want je hoorde hier en daar geneurie of zelfs het zachtjes meezingen met de bekende melodieën. De zaal liet telkens weer hun waardering blijken middels het enthousiasme in het applaus. Ad kan trots zijn op het vele werk wat hij verzet heeft om zijn ‘blazers’ weer tot zo’n hoogtepunt te brengen. Maar hij was niet degene die, tijdens het concert, eens extra in het zonnetje werd gezet. Dat is natuurlijk ook niet gebruikelijk. Het waren de jubilarissen. Als eerste was het Liesbeth Wisse-Janse die maar liefst al 40 jaar lid is. In verband met gezondheidsredenen speelt ze niet meer mee, maar dat neemt niet weg dat ze toch binnen de Brassband haar steentje bijdraagt. Dat wordt zeer gewaardeerd bij Excelsior en is goed voor een speldje en een grote bos bloemen en natuurlijk een warme toespraak. De tweede jubilaris doet er nog een schepje bovenop. Al 60 jaar is Bram Janse de meest trouwe klant van de Brassband, slaat vrijwel geen repetitie over. Heeft bovendien in al die jaren verschillende instrumenten bespeeld. Ook hij werd ‘versierd’ met een, nog weer belangrijker, speldje en kreeg uiteraard ook zo’n grote bos bloemen, warme woorden en een hartelijk applaus

Tijdens het concert werd: TRUG IN D’N TIED extra benadrukt door de oude films over ’s Heer Arendskerke. Enig om te zien. Zelfs ik, als buitenstaander, herkende verschillende mensen van ons dorp. Net als in de millenniumfilm van ’s Heer Arendskerke werden er zoveel mogelijk mensen, situaties, straten en bedrijven op de film vastgelegd. De film was niet de hoofdmoot maar vulde de sfeer van het programma mooi aan.

Na de pauze vulde het Senioren Orkest Zeeland uit Kapelle de zaal met hun klanken. Volgens mij kan je je hobby als blazer in een Brassband heel lang vol houden. Dat laat dit senioren orkest duidelijk zien. Want ze deden niet onder voor het uitnodigende orkest en speelden, net als de starters van de avond, de sterren van de hemel. Een tevreden publiek ging, na deze avond vol muziek, huiswaarts. Met ook nog eens de nodige prijzen onder de arm, want de sponsors, die deze avond mogelijk hadden gemaakt, hadden zich er zeker niet met een Jantje van Leiden afgemaakt.

Onze kleinzoon, die onze twee prijzen had mogen innen, belde ons de volgende ochtend:
-    ‘Oma, nou, eh, opa en jij hebben toch allebei al een horloge?’
-     ‘Jaâ’
-     ‘Mag ik dan het horloge wat jij gewonnen hebt?’
-     ‘Tuurlijk’
Geluk zit in kleine dingen, toch? En in muziek!

Margie Dill

 

Goesweb is een initiatief van SMWO en wordt mede mogelijk gemaakt door Bepos, TS Intermedia & M4J-IT