(on)gedierte mogen er gevoeglijk verblijven, vogels mogen er zich thuis voelen en kadaster en de warenwet dienen te worden geweerd. Zwaluwnesten boven in de koeienstal, een hond die wel blaft, maar gelukkig niet bijt. Een mestvaalt, oud gereedschap en antieke, onbruikbare machines, het hoort er allemaal bij.

De rust van het vroegere leven straalt er van af. Een voor velen afkeurenswaardig ideaalbeeld, maar dat heb ik nou eenmaal. In de zomer van 2011 mocht ik van de familie Lokerse, want over het koninkrijkje van die mensen gaat dit verhaal, een fotoreportage maken van hun paradijs aan de Wissekerkse weg. Wie er nog nooit is geweest zal bij een bezoekje zeker opkijken van de verschillende situaties, die niet meer bij deze tijd horen. Vindt de goe- gemeente althans. De bewoners delen die mening niet. Ze verdedigen hun levenswijze en manier van ‘boeren’ niet met spandoeken en grote woorden. ‘Wij vinden dit goed zo, wij willen graag zo leven en het maakt ons tevreden en gelukkig’. Geen hang naar rijkdom, maar op een verantwoorde manier omgaan met het stukje aarde wat je gegeven is en de dieren die je zijn toevertrouwd. En dat is in deze tijd een gedurfde levenswijze en voor ons dorp, zeker zo recht tegenover één van de mooiste nieuwe wijkjes in Zuid Beveland, erg markant. Waarvan akte.                                                                   
Piet Karman