Ik heb begrepen dat Wim veel heeft moeten ‘drammen’, zoals hij het zelf noemde, om het servicepunt gerealiseerd te krijgen.
Dit uitleenservicepunt (met ervaring opgedaan in de gemeente Borsele waar al 4 servicepunten geïnstalleerd zijn) ligt in het verlengde van dit taalstimuleringsprogramma. Immers boeken, dicht bij huis/school voorhanden, maakt het lezen heel laagdrempelig. Bovendien, wanneer er met een bepaald thema op school gewerkt wordt, kan daar ook op ingespeeld worden door de bibliotheek. De kinderen maar ook alle volwassenen op ons dorp kunnen via dit servicepunt boeken bestellen. Maar ook, voor beide groepen staat een voorraad boeken present op het servicepunt. En ik heb begrepen dat dìè boeken voorradig zullen zijn waar veel vraag naar is. Dat kunnen bijv. historische romans zijn of detectives of literatuur. De bibliotheek past de voorraad boeken aan , aan de aanvraag. Èn de boeken zullen regelmatig gewisseld worden.
Wim is ook goed in delegeren want voor dit servicepunt voet aan de grond kreeg is er eerst een commissie opgezet. Er komt namelijk best veel kijken voor het een en ander geïnstalleerd is. Bovendien wilde Wim logischerwijze ook dat dit servicepunt geïnstalleerd werd daar waar de meeste kinderen samen komen: in de school. En dus zal iedere maandagmiddag van 15.00 uur tot 17.00 uur dit servicepunt in de school geopend zijn.
Uiteraard moest er ook een feestelijke opening zijn van dit heuglijke feit. Kinderen van groep 7 en 8 werd gevraagd om iets bijzonders te schrijven voor deze opening. Drie kinderen gaven daar gehoor aan. En nota bene het verhaal van mijn buurmeisje werd uitgekozen. Zij, Floor Elshout, werd uitgenodigd dit spannende verhaal voor te lezen. Ze had warempel een detective geschreven. Zelfs met de eigen juffen, meesters en kinderen van haar school in het verhaal verwerkt. Het is maar goed dat niet echt gebeurd is wat zij beschreven had anders hadden we nu bijna geen uitleen-servicepunt gehad. Ik zou haar naam maar onthouden want volgens mij zullen we nog wel meer van haar horen. Ze liet me tenminste weten dat ze schrijven erg leuk vindt. En zo begint het toch bij alle bekende auteurs?
Toen het verhaal van Floor met een mooi plot eindigde, kreeg wethouder De Pooter het woord. En toen hij een teken gaf vingen alle bassisschool kinderen het bibliotheeklied aan: HIEPERDEPIEP HOERA. (te beluisteren op you tube). En als klap op de vuurpijl vlogen op een teken van meester Wim alle ballonnen met een adreskaartje de lucht in. Het is net Koninginnedag met al die oranje ballonnen in de lucht. En net als op Koninginnedag zijn er prijzen mee te winnen. En dat ligt aan de kaartjes die weer naar school gestuurd worden. Het kind waarvan de ballon de grootste afstand én het kind, waarvan de ballon de kleinste afstand heeft afgelegd, krijgt een mooie boekenbon. Jammer genoeg belandden er al 5 ballonnen in de bomen rond het schoolplein.
Uiteindelijk was het allemaal te doen om het uitleen-servicepunt. En dus stoof daarna iedereen naar binnen om eens te gaan kijken hoe ‘dat punt’ er eigenlijk uitzag, hoe het werkte, wie er was om je alles uit te leggen en welke boeken er al op ‘het punt’ aanwezig zijn. Een drukte van jewelste, maar in plaats van 3 kwartier heeft iedereen nu 2 uur om ‘het punt’ te bezoeken. Waarschijnlijk zal het dan ook vanaf volgende week lekker relaxed zijn om eens uitgebreid te snuffelen. Hieperdepiep hoerááááá!!!!!
